Newsletter

Teatr Stajnia Pegaza
    
 
 
     Teatr Stajnia Pegaza rozpoczął działalność w 1981 roku w Gdańsku z inicjatywy Ewy Ignaczak.
Przez ponad trzydzieści lat, od początku działalności jego spiritus movens jest Ewa Ignaczak, reżyser, animator kulturalny Pomorza. Teatr ma w dorobku kilka-dziesiąt spektakli, w tym większość nagrodzonych na najważniejszych festi-walach teatru alternatywnego. Formuła Stajni, rozpoznawalna dla bywalców teatralnych, pozostaje niezmienna, a jej podstawowymi zasadami są: precyzja, rytm, oszczędność i skupienie.

    Stajnia Pegaza zainaugurowała swoje istnienie premierą spektaklu wg poezji J. Kurka. Potem powstały następne – „Koniec świata” K. I. Gałczyńskiego, „Bal w operze” J. Tuwima, „Corrida” wg E. Jewtuszenki.

    Rok 1987 jest rokiem przełomowym dla teatru, kiedy to przenosi się do Sopotu i rozpoczyna pracę studyjną, która umożliwia wypracowanie charakterystycznego dla Stajni Pegaza warsztatu aktorskiego oraz formuły spektakli. Ewa Ignaczak sięga zazwyczaj po arcydzieła literatury, autorów takich jak: Dostojewski, Mann, Grass, Kafka, Lagerkvist, ale traktuje je jedynie jako inspirację. Podczas długiej pracy koncepcyjnej, w którą zaangażowani są także aktorzy, rodzą się spektakle skupione, „gęste”, esencjonalne. Spektakle, które zmuszają widza do myślenia i nie pozostawiają obojętnym. W taki sposób powstał m. in. „Bobok” wg F. Dostojewskiego, „Kicz” wg „Karła” P. Lagerkvista czy „Oskar-zm” wg „Blaszanego bębenka” G. Grassa, za który zespół otrzymał najważniejsze nagrody teatru niezależnego w Polsce.

    Teatr realizuje również projekty teatralne: „Teatr a natura” i „Teatr a szaleństwo”. W 1996 roku Ewa Ignaczak powołuje Ogólnopolską Scenę Prezentacji Off de Bicz – na plaży w Sopocie. W 1998 roku nową siedzibą teatru staje się klub studencki Żak w Gdańsku. Tam powstają: „Rybołówstwo” wg „Turbota” G. Grassa oraz „Przemienienie” wg F. Kafki.

     W sezonie 2000/2001 z inicjatywy Ewy powstaje Alternatywna Scena „Na piętrze” w Wojewódzkim Ośrodku Kultury w Elblągu, gdzie zespół realizuje dwa spektakle: „Odę do radości” zbudowaną z aktorskich improwizacji oraz „Kochając błękitnookich” wg „Tonio Krögera” T. Manna.

     W listopadzie 2001 roku, roku jubileuszu 20-lecia istnienia teatru, Stajnia Pegaza wraca do Gdańska, do wybudowanego w miejscu starej zajezdni tramwajowej nowego budynku Klubu Żak. Powstają kolejne spektakle: „Trzy siostry” wg A. Czechowa, „Wieczorek anarchistyczny” wg „Wilka stepowego” H. Hessego oraz „Gaz”, efekt wspólnego letniego projektu Stajni Pegaza i Teatru Brama z Goleniowa pod nazwą Akcja Zygmuntowa.

     W grudniu 2003 roku Teatr Stajnia Pegaza staje się integralną częścią Sopockiej Sceny Off de Bicz, której kierownikiem zostaje Ewa Ignaczak. Powstają kolejne spektakle:

„Dyskretne układy dynamiczne” wg tekstu Marka Branda,

„Wszyscy” w oparciu o powieść „Ślepcy” J. Saramago,

„Wstyd” według „Utraconej czci Katarzyny Blum” H. Boola,

„A teraz Ja!” wg Gombrowicza,

„Gertruda” z inspiracji „Hamletem” W. Szekspira,

„Noel Wspak” według „Matki” Witkacego,

„Ja/Marilyn” na podstawie powieści Joyce Carol Oates i Michela Schneidera,

„Umiłowania” na podstawie „Sybilli” Pära Lagerkvista,

„Obywatelka EL” wg „Elektry” Sofoklesa,

"Moskwa Pietuszki" Wieniedikta Jerofiejewa,

„Była Żydówka, nie ma Żydówki” na podstawie powieści Mariana Pankowskiego,

„Ścianananaswiat” wg Sergea Kribusa,

"Mateczka" wg „Matki” St. I. Witkiewicza.

     W trakcie całej swojej działalności Stajnia Pegaza bierze udział w wielu festiwalach i spotkaniach teatralnych w kraju i za granicą (m.in.: Niemcy, Francja, Chorwacja, Litwa, Finlandia, Dania).

      Obecnie Ewa Ignaczak tworzy pod szyldem Teatru Gdynia Główna.