Ascetyczna inscenizacja oraz kameralna obsada nie sprawiają, że spektakl jest monotonny. Wręcz przeciwnie – zachowuje dużą dynamikę, w czym duża zasługa aktorów intrygująco poprowadzonych przez Ignaczak. Nieustannie wchodzą w energetyczne, słowne pojedynki, wymagające (także kondycyjnie) działania.

OSZAŁAMIAJĄCY spektakl!

Rewelacyjny, minimalistyczny, ale brawurowo zagrany spektakl dwoch aktorów z niesamowicie szeroką paletą środków wyrazu. Zadziwiajaca wrecz lekkosc grania i kontaktu z publicznoscia oraz odwaga wchodzenia na instalacje. Najbardziej jednak urzekla mnie relacja obu aktorow w stosunku do siebie, taka chemia i zaufanie, ktore nie zdarza sie czesto. Rowniez bardzo podobalo mi sie choreograficznie: wykorzystanie kazdego skrawka przestrzeni, kompozycje ukladów ciał. Dykcja cudowna, spontanicznosc rowniez. Pozdrawiam obu panów aktorów!

Ten spektakl był obłędny i zachwycający, tego mi brakuje w dzisiejszych czasach. Kameralny charakter spektaklu i klimat pomieszczenia spowodował że czułam się jakbym przeżywała wyjątkową chwilę. Jeśli ktoś chcę obejrzeć spektakl w którym to aktorzy pokazują swój kunszt umiejętności, z szczergo serca polecam.