„I odpuść Nam wszystkim” to spektakl muzyczny, który przywraca głos postaci niemal wymazanej z pamięci zbiorowej. Punktem wyjścia jest historia Zuzanny Leśniak – aktorki Teatru STU, ostatniej partnerki Andrzeja Zauchy – tragicznie zmarłych w 1991 roku w Krakowie. Ich śmierć, naznaczona dramatem i sensacyjną narracją medialną, na lata zdominowała sposób opowiadania tej historii, spychając Zuzannę Leśniak na margines i obciążając ją uproszczoną winą.

Spektakl stanowi próbę odwrócenia tej perspektywy. Zamiast rekonstruować sam moment tragedii, twórczynie kierują uwagę ku życiu – ku dziewczynie z Nowego Sącza, która w czasach licealnych współtworzyła niezależne, antysystemowe inicjatywy teatralne, w czasach krakowskich ku artystce poszukującej własnego języka, lub ogólnie ku człowiekowi uwikłanemu w pęd do życia, relacje, wybory i konteksty społeczne.

Spektakl nie jest rekonstrukcją ani reportażem. To performatywna przestrzeń pamięci, w której splatają się głosy osobiste, archiwalne i wyobrażone. Projekt podejmuje temat mechanizmów wyparcia i sposobów konstruowania pamięci zbiorowej. Stawia pytania o to, kto i na jakich zasadach zostaje zapamiętany, a kto wypada z historii. Jak łatwo przypisujemy winę? Jak opowiadamy o miłości, stracie i odpowiedzialności? I co tracimy, kiedy upraszczamy ludzkie losy do jednej narracji?

Spektakl ma charakter silnie muzyczny – budowany jest poprzez wielogłos, rytm, dźwięk. Oparty na pięciu kobiecych głosach w polifoniach, odgrywających tę samą postać. Aranże stworzone poprzez takie instrumentarium jak – gitara elektryczna, bas, pekrusja, elektrowiolonczela, syntezatory. Scenograficznie to dzieło ze światła, projekcji oraz gry luster.

Spektakl tworzy mocny kobiecy skład – grupa performerek z zespołu ROYBERKI, pracujących kolektywnie nad tematami społecznymi. Spektakl ma więc formę zbiorowej, kobiecej wypowiedzi – realizowanej w imieniu tych, których historie były spychane na margines lub opowiadane jednostronnie.

Dzieło jest gestem przywracania – nie tyle jednej biografii, ile prawa do złożoności. To próba zatrzymania się i spojrzenia na człowieka poza jednoznacznymi ocenami. Spektakl otwiera przestrzeń, w której pamięć nie jest zamkniętym archiwum, lecz żywym procesem – pełnym napięć, emocji i niedopowiedzeń.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

OFF Polska jest programem Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

#offpolska #KulturaŁączy

Scenariusz powstał w ramach Stypendium Twórczego Miasta Krakowa.