Psychodrama społeczna.

Noc. Na dworcu PKP spotykają się różni ludzie. Niezależnie od wieku, pozycji społecznej, płci, światopoglądu tkwią w miejscu, skąd nie ma ucieczki. Łączy ich jedno: lęk. Nie spodziewali się przesiadki, utknięcia w miejscu ciemnym i nieprzyjemnym. Poczekalnia okazuje się czyśćcem, zakładem psychiatrycznym a jednocześnie ringiem i estradą. Miejscem, gdzie uwalniają się lęki, poczucie winy i zwątpienia. Napięta atmosfera wyzwala w dworcowej poczekalni utarczki słowne wg rodzinnego schematu.

A jednak to spotkanie staje się dla wszystkich możliwością oswojenia swoich demonów, szansą na ich wewnętrzną przemianę. Czy z niej skorzystają? Co ich wyzwoli, co uruchomi? Natrętna, koczująca na dworcu menelka? Synocórka, która przed laty złożyła dymisję z życia i jej obrazoburczy performens? Czy wreszcie pojawienie się prof. Antoniego Kępińskiego- najbardziej znanego i cenionego polskiego psychiatry, który stawiając fundamentalne pytania, buduje więź w dworcowej poczekalni i przeprowadza zbiorową terapię. Który model zachowań, świadomie lub nie, wybiorą mimowolni uczestnicy „zajęć” z profesorem? „Przesiadka” jest nie tylko testem tolerancji wobec różnorodności, ale i obrazem kondycji psychicznej polskiego społeczeństwa.

W spektaklu występują: alkohol, choroba, dyskryminacja, interakcja z widownią, kwestie światopoglądowe, samobójstwo, seksualność, śmierć, żałoba

Spektakl powstał w ramach programu Dramatopisanie Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.